Pracownicy Wydziału ds. Rodzin

W popularnym ujęciu duszpasterstwo rodzin oznacza różne formy troski Kościoła katolickiego w Polsce o małżeństwo i rodzinę. Jest ono normowane trzema instrukcjami wydanymi przez Konferencję Episkopatu Polski: Instrukcja Episkopatu Polski dla duchowieństwa o przygotowaniu wiernych do sakramentu małżeństwa i o duszpasterstwie rodzin (12 II 1969); Instrukcja Episkopatu Polski dotycząca przygotowania do małżeństwa i życia rodzinnego oraz wprowadzenia nowego obrzędu sakramentu małżeństwa (11 III 1975); Instrukcja Episkopatu Polski o przygotowaniu do zawarcia małżeństwa w Kościele katolickim (5 IX 1986) oraz Dyrektorium Duszpasterstwa Rodzin (1 V 2003).

Podkreślenie niektórych dziedzin duszpasterstwa rodzin jest podyktowane nauczaniem Magisterium Kościoła, potrzebą czasu i realnymi możliwościami pastoralnymi. Wśród wielu form tej działalności można wymienić: obronę życia ludzkiego, wychowanie dzieci i młodzieży do życia w rodzinie, przygotowanie do małżeństwa, parafialne i specjalistyczne poradnictwo rodzinne, opiekę nad młodymi małżeństwami, pomoc małżeństwom i rodzinom przeżywającym kryzys duchowy i materialny, tworzenie wspólnot rodzin itp.

Warunki skuteczności duszpasterstwa rodzin: 1. Wytworzenie świadomości, że troska o rodzinę jest pierwszoplanowym zadaniem Kościoła i państwa w dobie obecnej; 2. Rzetelne badania empiryczne aktualnej sytuacji rodziny polskiej; 3. Analiza dokumentów Kościoła na temat małżeństwa i rodziny, 4. Przygotowanie kompetentnej kadry do pracy w duszpasterstwie rodzin; 5. Ścisła współpraca świeckich i księży w tej dziedzinie; 6. Profilaktyka i terapia głównych zagrożeń współczesnej rodziny polskiej (aborcja, antykoncepcja, alkoholizm, narkomania, wolne związki, rozwody, bezrobocie).

Opr. na podstawie: B. Mierzwiński. Duszpasterstwo r

Dodaj komentarz